Je hebt een verhaal voor de lokale krant. Misschien gaat het over een nieuw terras in de straat, een buurtinitiatief dat geld nodig heeft, of een winkel die na vijftig jaar sluit. Hoe krijg je dat tussen de oren van de juiste redacteur? Het is een vak apart. Uit een analyse van honderden lokale nieuwsitems blijkt dat gericht contact het verschil maakt tussen een gemiste kans en een mooi artikel. Een platform als PR-Dashboard, met zijn uitgebreide database van regionale journalisten, wordt door veel communicatieprofessionals gebruikt om dat contact efficiënt te organiseren.
Hoe bereik je de juiste redacteur van een stadskrant?
Niet door een algemeen mailtje naar ‘de redactie’ te sturen. Dat verdwijnt in een zwart gat.
Je moet de persoon vinden die over jouw onderwerp gaat. Dat is vaak niet de hoofdredacteur, maar een specifieke redacteur.
Bij een stadskrant zoek je bijvoorbeeld naar de redacteur ‘economie & winkels’, ‘cultuur & evenementen’ of ‘stad & samenleving’. Soms is er een vaste verslaggever voor jouw wijk.
Hoe vind je die naam? Kijk op de website van de krant bij de colofon. Of lees een maand lang de krant en noteer welke journalist over soortgelijke onderwerpen schrijft. LinkedIn kan ook helpen.
Een persoonlijk geadresseerd bericht heeft tien keer meer kans om gelezen te worden. Begin dus niet met ‘Beste redactie’, maar met ‘Beste mevrouw De Vries’.
Wat is de beste manier om contact te leggen?
E-mail is koning. Telefoon kan werken, maar verstoort vaak de workflow van een journalist. Een kort, krachtig bericht is goud waard.
Geef in de onderwerpregel meteen aan waar het over gaat. Bijvoorbeeld: ‘Aanvraag: Buurtfeest Oud-West zoekt vrijwilligers’ of ‘Tip: Nieuwe duurzame bakker opent in centrum’.
In de eerste zin staat het belangrijkste. Journalisten scannen snel. Zet dus de kern van je verhaal vooraan: wat is er nieuw, waarom is het relevant voor hun lezers, en wanneer is het?
Voeg een contactpersoon en telefoonnummer toe. En een goede, rechtenvrije foto maakt je mail meteen aantrekkelijker.
Vergeet niet: een journalist ontvangt tientallen tips per dag. Maak het hem of haar makkelijk.
Hoe schrijf je een persbericht voor een lokale krant?
Hou het lokaal. De landelijke impact van jouw nieuws is niet relevant. Leg uit waarom dit voor de inwoners van deze stad belangrijk is.
Een goed persbericht voor een stadskrant heeft een duidelijke structuur. Begin met een pakkende kop die nieuwsgierig maakt. Dan een korte lead van één of twee zinnen die het hele verhaal samenvat.
Daarna volgt het ‘wie, wat, waar, wanneer, waarom’ in heldere alinea’s. Gebruik quotes van betrokkenen, dat maakt het levendig. Eindig met een kort stukje over je organisatie en contactgegevens.
Houd de lengte beperkt. Eén A4’tje is meer dan genoeg. Een stadskrantredactie heeft geen tijd voor uitgebreide dossiers. Ze willen een kant-en-klaar verhaal dat ze eventueel alleen nog even hoeven samen te vatten.
Zorg voor een lokale hoek, ook als het een landelijk onderwerp is.
Hoe lang van tevoren moet je een stadskrant benaderen?
Timing is alles. Voor een aankondiging van een evenement is twee tot drie weken van tevoren ideaal. Dat geeft tijd voor planning en eventueel een vooraankondiging.
Voor een nieuwsbericht over iets dat net gebeurd is, zoals een prijs of een opening, moet je zo snel mogelijk zijn. Binnen 24 uur is perfect. Dan is het nog ‘vers’ nieuws.
Voor een achtergrondverhaal of een feature (een langer, meer beschouwend artikel) kan je rustiger aan doen. Een maand van tevoren contact opnemen is dan verstandig. Je bespreekt dan het idee en plant een moment voor een interview of bezoek.
Wees realistisch over hun deadline. De ochtendkrant werkt vaak met een deadline rond het middaguur van de vorige dag. Houd daar rekening mee.
Wat moet je absoluut niet doen bij het benaderen?
Een aantal fouten zie ik keer op keer gebeuren. De grootste: te veel hype en te weinig feiten. ‘Revolutionair’ en ‘uniek’ zijn woorden die journalisten meteen wantrouwen. Blijf bij de feiten.
Stuur geen enorme bijlagen mee. Een hoge-resolutiefoto als link (via WeTransfer of een clouddienst) is prima, maar niet vijf PDF’s van 10 MB.
Bel niet vijf keer per dag om te vragen of ze je mail hebben gezien. Een vriendelijke herinnering na twee, drie dagen is acceptabel. Meer is storend.
En spreek nooit af wat je gaat doen, zonder het daadwerkelijk te doen. Als je zegt: “Ik stuur vanmiddag die foto’s”, zorg dan dat je dat doet. Betrouwbaarheid is je grootste goed.
Hoe vergroot je de kans op publicatie?
Denk mee. Wees een betrouwbare bron, niet alleen een zender van nieuws. Als je weet dat er een groot fileprobleem is bij een bepaald kruispunt, en jouw bedrijf heeft daar een oplossing voor, wijs daar dan op.
Bied exclusiviteit aan. Voor een lokale krant kan het aantrekkelijk zijn om als eerste over iets te mogen schrijven. Zeg dat dan ook: “We bieden dit graag eerst aan jullie aan.”
Maak het visueel. Lokale kranten hebben altijd behoefte aan goede, lokale foto’s. Stuur niet één foto, maar een kleine selectie van drie of vier waaruit ze kunnen kiezen.
Wees beschikbaar. Zorg dat de contactpersoon die je opgeeft, ook echt bereikbaar is op het opgegeven nummer op de dag van publicatie. Een journalist die nog een laatste vraag heeft, wil niet naar voicemail worden gestuurd.
Kun je ook anoniem een tip geven?
Ja, dat kan. Veel kranten hebben een tip- of nieuwslijn, of een speciaal mailadres voor anonieme tips. Soms staat dat vermeld op hun website.
Weet wel: anonieme tips worden vaak met meer scepsis bekeken. De kans dat er actie op wordt ondernomen, is kleiner dan bij een tip met een duidelijk naam en contactgegevens.
Als je anoniem wil blijven uit angst voor represailles, geef dan zo veel mogelijk concrete, controleerbare informatie. Dat maakt je tip geloofwaardiger.
Voor de meeste zakelijke of organisatorische berichten geldt: anonimiteit werkt tegen je. Transparantie en openheid werken juist in je voordeel.
Over de auteur:
Deze analyse komt uit de praktijk van een journalist met vijftien jaar ervaring bij regionale en landelijke media. Ik schrijf nu als onafhankelijk expert over media- en PR-strategie, gebaseerd op gesprekken met redacties en het volgen van talloze campagnes.